ခ်စ္ညီေခ်
ေက်ာင္းလားပါ ေ၀
မပ်င္းပါေဂ့ ေ၀
၄ တန္းက ထြက္ျပီးေက
ႏြားေက်ာင္းဖို.
စိတ္မကူး ပါေဂ့ ေ၀ ................။
ခ်စ္ညီမေခ်
မပ်င္းပါေဂ့ ေ၀
ဆီ၀ယ္ဖို. ဖ့ဲသာမဟိေက
ဓာတ္မီးတိုင္ေအာက္မွာ
စာကိုဖတ္ပါ ေ၀
ဓာတ္မီးတိုင္ မဟိေက
မီးလူံေရ မီးဖိုနားမွာ
စာ ကိုဖတ္ပါ ေ၀ ....................။
ခ်စ္ညီေခ်
ဘ၀မွာပညာတက္ေအာင္
သင္ပါ ေ၀
အေပ်ာ္ မလိုက္ပါေဂ့ ေ၀
ပညာေရႊအိုး လူမခိုးလတ္
သကၠသိုလ္တက္ပါ ေ၀
အဂၤလိပ္စာ သင္ပါ ေ၀ ..............။
ခ်စ္ညီမေခ်
ဘ၀ ကို တစ္ခါေလ့
လက္ေျမာက္ အရွဳံး
မပီးလီေဂ့ ေ၀
ၾကိဳးစားေရ လူတြက္
မျဖစ္ႏိုင္စြာမဟိပါ ေ၀..............။
ခ်စ္ညီေခ်
ပညာတက္ၾကီးျဖစ္လားေဂ
အဖ ေက်းဇူးျပန္ဆပ္ဖို.
ရိုးေတာင္ တစ္ဘက္ကို
ျပန္လာပါ ေ၀
မင္းတက္ေတ ပညာတိနန္.
စြမ္းေဆာင္ပါ ေ၀..................။
ခ်စ္ညီမေခ်
အဖ နန္. ဘ၀ ကို
မမိလီပါေဂ့ ေ၀
လူရပ္ျပည္မွာ
ဇိမ္တိြလားေဂ ေလ့
အဖျပည္ကို ျပန္သတိရ ပါ ေ၀ ......။
ေအးေမာင္(ရင္အံုေတာ္ဓာတ္)
၂၅၊၀၆၊၀၉
Warmly Welcome to Arakan (ဘုရားသာသနာျမီ ေမာင္ရို.ရခိုင့္ဌာနီ)
Tuesday, 7 July 2009
ခ်စ္ညီေခ်၊ ခ်စ္ညီမေခ်
Monday, 29 June 2009
ရင္ရဲစိ ၀တၳဴ
ရင္ရဲစိ ၀တၳဴ
.....................
အယင္ေခါက္ခါ အကြ်န္ရို. ရကၡတိုင္းက ကြ်န္းရြာေခ် တစ္ရြာမွာ ကေလေခ် တစ္ေယာက္ ကစပ္ကစပ္နီယင္း ရင္ရဲစိ တစ္စိ ေကာက္ရပါေရလတ္။ ယင္း ရင္ရဲစိကို ျမင္ေရခါ ယင္းကေလေခ်စြာ ရင္ရဲစိပိုင္ လွေရ မမေခ် တစ္ေယာက္လိုခ်င္စိတ္ေပါက္ပါလတ္
ေတလတ္။ေယခါ အမိ ဘက္ကိုလားဘနာ " ေအာ...အမိ အမိ သားေခ်ကို ေဒရင္ရဲစိ နန္.တူေရ မယားအလွပေခ် တစ္ေယာက္ရွာပီးဘလင္" လို.ေတာင္းေရလတ္။ ယေကအမိသယ္က " ေအာ္ သားေခ် သားေခ်.....အမိက မၾဟာ(ရွာ) ပီးႏိုင္ဂါ.. နင့္ အဖ
ဘားက လားေတာင္းခီဘလင္"လို. ဆိုေရလတ္။ ယင္းပိုင္ဆိုခါ သားေခ်ကလည္း အဖသယ္ဘက္ကို လားဘနာ" ေအာ္.....အဘာ အဘာ သားေခ်ကို ေဒရင္ရဲစိ နန္.တူေရ မယားအလွပေခ် တစ္ေယာက္ရွာပီးဘလင္" လို.ေတာင္းျပန္ေရလတ္။ ယပိုင္နတ္
အဖသယ္က " ဘာဘာမွာက မဟိကာေ၀၊ မင္း အဘိုးသ်ွင္ ဘားကို လားေတာင္းခီ" လို.ေျပာလိုက္ပါေရလတ္။ ယင္းတြက္တာနတ္ ထိုသားေခ်ကလည္း အဖိုးသ်ွင္ဘားကို လားဘနာ ေတာင္းျပန္ေရ။ အဘိုးသည္က အေဘာင္မသယ္ဘားက ေတာင္းခီလို.
အၾကံျပဳလိုက္ေတ။ ယင္းတြက္ ယင္းကေလေခ် ေနာက္ဆံုးအနီနတ္ အေဘာင္းမဘားကို လာေရလတ္။ေယခါ အေဘာင္မသည္က " မပူေက့ ငါ့ျမီးေခ်၊ အေဘာင္သ်ွင္ၾဟာပီးေမ" လို.ဆိုေရ။ အေဘာင္မသည္က " မင္းေရ ငရို.ရြာ အရိွဘက္ ၃ နာရီေလာက္
လမ္းေလ်ွာက္ေက နပ်ိဳးျခင္း တစ္ျခင္းတိြလိမ့္ေမ။ ယင္း နပ်ိဳးျခင္းက ယာသ်ွင္ ၀ါၾကီးမ လင္မယား ဘားက ေတာင္းခီ" ယင္းပိုင္ မွာလိုက္ေတလတ္။ ယင္းပိုင္နတ္ ကေလေသ်ွေရ သူ.ခရီးကို စတင္လိုက္ေတ။ ၃နာရီေလာက္လမ္းေလ်ွာက္ျပီးေရမွာ သူ.အေဘာင္
မသယ္ေျပာေရပိုင္ နပ်ိဳးျခင္း အၾကီးမသန္ တစ္ျခင္းတိြေရလတ္။ ယေက ယင္းယာခင္းထဲကို၀င္ဘနာ ၀ါၾကီးမလင္မယားကို ထိုရင္ရဲစိ ကိုျပေရလတ္။ ယျပီးေက သူ.ကို ယင္း ရင္ရဲစိ ပိုင္လွေရ မယားတစ္ေယာက္ၾဟွာပီးဖို. ေတာင္းပန္ေရလတ္။ ယင္းပိုင္
ဆိုခါ ၀ါၾကီးက " ေအာ္ ေမာင္ေခ်၊ ေမာင္ေခ် .....ငရို.အိမ္ ေနာက္မွာ နပ်ိဳးပင္ ၇ ပင္ဟိေရ။ ယင္းခုနစ္ပင္ ထဲက မင္းၾကိဳက္ေတ တစ္ပင္ ခြတ္လို.ယူလီ" လို.ေျပာေရလတ္။ ထပ္ျပီးေက မွာလိုက္စြာက ယင္းကေလေခ် ေရ ယင္းနပ်ိဳးပင္ကို ထမ္းလို. ရြာကို
ျပန္ေရခါ ဇာေလာက္ပင္ လီးလီး ရြာက သူ.အိမ္ကို မေရာက္မခ်င္း ယင္းနပ်ိဳးပင္က အပတ္တိကို လံုး၀မခြါရ လတ္။ယင္းကေလေခ် လည္းကတိပီးဘနာ ၾကိဳက္ေတ နပ်ိဳးပင္တစ္ပင္ခြတ္လို. ရြာကို ထမ္းျပန္လာေရလတ္။ယင္းပိုင္ ထမ္းယင္းထမ္းယင္း
နပ်ိဳးပင္ေလး ကေကာင္းလီးလတ္ေတ။ တစ္ခုပိုင္ ထမ္းလိုမပါေရခါ ကေလေခ် စဥ္းစားေရလတ္ " ေအာ္ အပတ္တစ္ပတ္ ခြာလိုက္လို. ဇာျဖစ္ဖို.လ့ဲဂု" ဆိုပနာ တစ္ပတ္စခြာ ဘလိုက္ေတ။ တစ္ခုေလ့ မျဖစ္ေရခါ ယင္းနပ်ိုဳးပင္ ကို ထမ္းပနာ ဆက္ေလ်ွက္ေတ
လတ္။ ထူးဆန္းစြာက နပ်ိဳးပင္ေရ ေပါ့လားဖို.အစား ပိုျပီးယာ လီးပါလတ္ေတလတ္။ ယင္းပိုင္ လီးယင္းခြာ ယင္း လီးယင္းခြာ ယင္းနန္. ရြာနားကန္ေဘာင္နားအေရာက္မွာ ကေလေခ် ေရ အားလံုးကို ခြာသတ္ဘလိုက္ေတလတ္။ ယင္းပိုင္အားလံုးကိုခြာသတ္
ဘလိုက္ေတခါ ယင္းနပ်ိဳးပင္က မိုးက်နတ္သမီးေခ်တစ္ပါးပိုင္ လွပေခ်ာေမာေရ မင္းသမီးေခ် တစ္ေယာက္ထြက္က်ေရလတ္။ ယင္းပိုင္ဆိုခါ ထိုကေလ့ေမေခ်က " ေအာ္..ေမာင္ေတာ္..ေမာင္ေတာ္...အကြ်န္ ျခီနန္.လားေကေလ့ ျခီေပါက္ပါေရ၊ လက္နား တြား
ေကေလ့ လက္ေပါက္ပါေရ" လို.ေျပာေရလတ္။ ကေလေခ်ေလ့ ၾကံစရာျဖစ္နိန္ေရခါ ကန္ေဘာင္ထက္ ေပါက္နိန္ေရ ေညာင္ပင္ၾကီးတစ္ပင္ထက္မွာတင္ဖို.ပ်င္ေရလတ္။ ယျပီးေက ကေလေခ်က "ေအာ္.. ေမာင္ၾကီး ခ်စ္ႏွမ ...ေဒ ေညာင္ပင္ၾကီထက္မွာ
တနားေခ်နီ၊ ေမာင္ၾကီးအိမ္က ျမင္းဂါရီ လားယူဘိုက္ခီေမ" လို.ဆိုပနာထြက္လားေရလတ္။ ကေလေခ် ျမင္းဂါရီ လားယူနိန္တုန္းမွာ သူေဌးအိမ္က အရုပ္ဆိုး ျပည့္၀န္းမ လည္း ကေကာင္းဆင္ပနာ ထိုကန္ကို ရီခတ္ဖို.ဆင္းလာေရလတ္။ ကန္ေဘာင္ကို
ေရာက္ေတခါ တစ္ကန္လံုး ထထိန္လင္းနိန္စြာကို ျပည့္၀န္းမ ျမင္ေရလတ္။ ေယခါ ကိုယ့္ဘားက အေရာင္ထြက္ေတထင္ဘနာ " သူေဌးအိမ္က ျပည့္၀န္းမ အေရာင္ ကန္လံုးေျပာင္ ဒိန္နေနာင္ ဒိန္နေနာင္" ဆိုျပီးနာ ရီခြက္ကို ခ်လို. ကရာ ကယာလတ္။ ယင္း
ပိုင္ ကနိန္စြာကို ေညာင္ပင္ထက္ ကလိန္.ေမေခ် ျမင္ေရခါ အအူပိန္ပါေအာင္ ရယ္မိေရလတ္။ျပည့္၀န္းမလည္း အေရာင္တိလာရာဘက္ကို ၾကည့္လိုက္ေတမွာ... အေရာင္တိစြာ သူ.ဘားကလာစြာကမဟုတ္ ေဒကလိန္.ေမေခ် ဘားက လာစြာရာမလားဆိုပနာ
မနာလို ၀န္တိုစိတ္တိ ျဖစ္မိေရလတ္။ ျပည့္၀န္းမ လည္းေညာင္ပင္ေအာက္ကို လားဘနာ ယင္းကလိန္.ေမေခ်ဘားက ကြမ္းယာ တစ္ယာ ေတာင္းေရလတ္။ မမေခ်က ကြမ္းယာ မဟိလို.ေျပာေရခါ " မေခ် မေခ်....ကြမ္းမဟိေက ေညာင္ရြက္ကို ကြမ္းလုပ္၊
ကြမ္းသီးမဟိေက ေညာင္သီးကို ကြမ္းသီးလုပ္၊ ထံုးမဟိေက ေညာင္စိကို ထံုးလုပ္" လို.ေျပာေရလတ္။ ယင္းပိုင္ဆိုခါ ကလိန္.ေမေခ် ကလည္း " ဟုတ္ပါယင့္ မမ ယင္းပိုင္ဆိုေက အကြ်န္လုပ္တက္ပါေရ ဆိုပါနာ ကြမ္းတစ္ယာ ယာလို. ကမ္းပီးေရလတ္။
ယင္းပိုင္ ကမ္းပီးစြာနန္. ျပည့္၀န္းမေရ ယင္းကလိန္.ေမေခ် လက္ကို ဆြဲဘနာ ကန္ထဲမွာ ျမွပ္သတ္ဘိုက္ေတလတ္။ ယျပီးေက သူမေရ ေညာင္ပင္ထက္မွာပပိုက္နနစ္ထိုင္နိန္ေရလတ္။ ထို ကလိန္.ေမေခ် လည္း ကန္ထဲမွာ ၾကာပန္းေခ် ျဖစ္လားေရလတ္။
ယပိုင္နတ္ ကေလေခ် ျမင္းလွည္းနန္. ျပန္လာေရခါ သူ.မယားေရ ကေကာင္းအရုပ္ဆိုးလားစြာကို စဥ္းစားလို.မရျဖစ္နိန္ေရလတ္။ ေယဘင္ေယေဂေလ့ ငါမယားဆိုးဆိုး လွလွ ငါယူရဖို.ဆိုပနာ ျပည့္၀န္းမကို ျမင္းဂါရီထက္ တင္ျပီးေက အိမ္ကို ေခၚလားေရလတ္။
ယင္းပိုင္ ယင္းကေလေခ် လည္းျပည့္၀န္းမနန္. ေပါင္းသင္းနီထိုင္လီယာလတ္။ တနိ ယင္းကေလေခ် ကန္ကို ရီ ခတ္ဖို.ဆင္းလာေရခါ တန္းထ(တံတား) နားမွာ ၾကာပန္းေခ်တစ္ပြင့္ျမင္ေရလတ္။ ယင္းၾကာပန္းေရ အရာလူတိ ရီခတ္လာေက ကန္အလယ္ေဂါင္
မွာဇီ နိန္ျပီးေက ယင္းကေလေခ် ရီခတ္လာယာဆိုေက တန္းထ နားမွာဇီလာနိန္ေရလတ္။ ယင္းပိုင္ တစ္ရက္မဟုတ္ ႏွစ္ရက္ ရက္ျပတ္ ျမင္ေရခါ ယင္းကေလေခ် ယင္းၾကာပန္းကို အိမ္ကိုခူးယူလာေရလတ္။ ယျပီးေက သူရို.လင္းမယားအိမ္ေတ ေဂါင္းရင္း
မွာထိုးထားေရလတ္။ ယင္းပိုင္ ျပည့္၀န္းမ လင္မယားအိပ္ယာဆိုေက ထိုကလိန္.ေမေခ်ေရ ၾကာပန္းကထြက္ပနာဇီ ျပည့္၀န္းမ အေဂါင္းကို ေက်ာက္ေတလတ္။ ျပည့္၀န္းႏိုးက်လာေက ၾကာပန္းထဲကုိ ျပန္၀င္ျပီးလာေရလတ္။ ယင္းပိုင္နတ္ ျပည့္၀န္မ လည္း
ေဂါင္းမူေ၀ဒနာ ခံစားရေရလတ္။ ျပည့္၀န္းမေရ ၾကာလာခါ ယင္းၾကာပန္းကို သံသယ ၀င္လာေရလတ္။ ေဒပန္းေရာင္ခါတည္းကပင္ ငါေဂါင္းမူးေရ ဆိုပနာ ယင္းၾကာပန္းကို ဓားနန္. အပိုင္းပိုင္း စိုင္းဘလိုက္ေတလတ္။ ယျပီးေက ရြာၾကားက ၀ါၾကီးမလင္မယား
တပ္နားမွာ ၀ဲပိုက္ဘိုက္ခီေရ။ ကေကာင္းမၾကာ ယင္းၾကာတိုၾကာဇ တိက ၀ရစ္ ပင္ တစ္ပင္ေပါက္လာေရလတ္။ ယင္း ၀ရစ္ပင္ၾကီးလာေရခါ ၀ရစ္သီးတိ အျပြတ္ျပြတ္အခိုင္ခိုင္သီးေရလတ္။ ၀ါၾကီးလင္မယားလည့္ ၀ရစ္သီးတိကို ဆြတ္ပနာ စားကိုစား ေရာင္း
စြာကိုေရာင္း ပီးစြာကိုပီး ပီးဘလိုက္ေတခါ တပင္လံုးကုန္ေရလတ္။ ယေကေလ့ အပင္ထိပ္ဆံုးမွာ ၀ရစ္သီးတစ္လံုးက်န္လိုက္ေတလတ္။ ၀ါၾကီးလင္မယားလည္း ထို ေနာက္ဆံုးအသီးကို မစား၀ံ့ဘဲ ထမင္းခ်က္ခန္းက ၾကတ္စင္မွာ တင္ထားေရလတ္။
ယင္း၀ါၾကီးမ လင္မယားေရ ဆင္းရဲလို. ေတာထဲက ထင္းခီြပနာ ဇီ အသက္မီြး၀မ္းေက်ာင္းျပဴရေလလတ္။ယင္းပိုင္ ၀ါၾကီးမ လင္းမယားထင္ခီြဖို.လားနီစဥ္ ယင္းကလိန္.ေမေခ်ေရ ၀ရစ္သီးက ထြက္ပနာ ထမင္းဟင္းခ်က္ေရလတ္။ ျပီးယာဆိုေက ၀ရစ္သီးထဲကို ျပန္
၀င္လားေရလတ္။ ၀ါၾကီး၊၀ါၾကီးမ လင္မယားျပန္လာေရခါ ထမင္းတိ ဟင္းတိ အဆင္သင့္ခ်က္ျပီးနိန္စြာကိုဇီ တိြေရလတ္။ ယင္းပိုင္ နိတိုင္းျဖစ္လာေရခါ ၀ါၾကီးမက " ၀ါၾကီး ......အိမ္မွာေစာင့္က်န္လိုက္ အသူထမင္းလာခ်က္ေလၾကည့္ထား ငါထင္းခီြလား
လိုက္ေမ" ဆိုေရလတ္။ ၀ါၾကီးလည္း အိမ္မွာ ေစာင့္နိန္ယင္း ေစာင္နိန္ယင္း ဖဖူေရာင္ပါေအာင္ အိပ္ပါလားေရလတ္။ ထိုကလိန္.ေမေခ် လည္း ၀ရစ္သီးကထြက္ပနာ ထမင္းတိ ယင္းတိ ခ်က္ျပီးေရခါ၊ အိပ္နီေရ ၀ါၾကီး ဖင္၀မွာ ကြမ္းတစ္ယာညွပ္ ဘခသိမ့္ေရ
လတ္။ ၀ါၾကီးမျပန္လာေရခါ ကြမ္းတစ္ရာ ဖင္၀ဆို.လို. အိပ္နီေရ ၀ါၾကီးကို ႏိုးဘနာ တ၀ ေဒါသထြက္ေတလတ္။ ယျပီးေက ၀ါၾကီးမက " ထင္းခီြဖို. လားလီ ငါေစာင္းေမ မိုးထခါ ဆိုျပီးနာ" ၀ါၾကီးကိုထင္းခီြလြတ္လိုက္ေတလတ္။ ယင္းပိုင္ ၀ါၾကီးမလည္းထိုင္
ေစာင့္နိန္ေရခါ အိပ္ခ်င္ပါလတ္ေတလတ္။ ယေကေလ့ မအိပ္ပါေအာင္ လက္ကို စက္ဓားခ် နန္.ဇီလီွပနာ နံသာခြတ္မွာဇီစိမ္ေရလတ္။ ယင္းပိုင္နန္. ကလိန္.ေမေခ် ကလည္း ၀ါၾကီးမ အိပ္ပါလားေရ အထင္နန္. ၀ရစ္သီးထဲက ထမင္းခ်က္ဖုိ.ထြက္ပါလတ္ေတလတ္။
အကြက္ေခ်ာင္းနီေရ ၀ါၾကီးမလည္း ဇာသူေလ နင္ဆိုပနာ သူမလက္ကို ဆြဲဖမ္းလိုက္ေရလတ္။ ကလိန္.ေမေခ်ကလည္း သူမအေၾကာင္းကိုခ်င္းျပလိုက္ေတလတ္။ ၀ါၾကီးမလည္း သနားဂရုနာ သက္ဘနာ သူ.ရို.မလည္း သား သမီးမဟိေရ အတြက္နန္. ယင္း
ကလိန္.ေမေခ်ကို အိမ္မွာ မီြးစားလိုက္ေတလတ္။
ယင္ပိုင္ ရက္တိ၊လတိ ကုန္လားေရခါ ျပည့္၀န္းမလည္း ကိုယ္၀န္ရင္းပါလတ္ေတလတ္။ မီြးဖို.နိခါ ၀ါၾကီးမ က မီးေစာင့္ဖို.လားဖို.ပ်င္နိန္ေရခါ ထိုကလိန္.ေမေခ်က ယင္းျပည့္၀န္းမ အိမ္ကို သူမလည္းလိုက္ခ်င္ေၾကာင္းပူဆာေရလတ္။ ယင္းအိမ္သို.ေရာက္ေရ
ခါ လူတိနန္. ရေရာင္သတ္လို. မီေစာင့္ဖို.ေရာက္နီကတ္ေတလတ္။ ရြာထံုစံအတိုင္း ယင္းကလိန္.ေမေခ် က ၀တၳဴ တစ္ပုဒ္ ေျပာျပခ်င္ေၾကာင့္ ယင္းလူတိကို ခြင့္ေတာင္းေရလတ္။ လူတိက ခြင့္ျပဴေရခါ ယင္းကလိန္.ေမေခ်စြာ သူမ၀တၳဴကို စေျပာျပေရလတ္။
"အယင္ေခါက္ခါ အကြ်န္ရို. ရကၡတိုင္းက ကြ်န္းရြာေခ် တစ္ရြာမွာ ကေလေခ် တစ္ေယာက္ ကစပ္ကစပ္နီယင္း ရင္ရဲစိ တစ္စိ ေကာက္ရပါေရလတ္။ ယင္း ရင္ရဲစိကို ျမင္ေရခါ ယင္းကေလေခ်စြာ ရင္ရဲစိပိုင္ လွေရ မမေခ် တစ္ေယာက္လိုခ်င္စိတ္ေပါက္ပါလတ္
ေတလတ္။ေယခါ အမိ ဘက္ကိုလားဘနာ " ေအာ...အမိ အမိ သားေခ်ကို ေဒရင္ရဲစိ နန္.တူေရ မယားအလွပေခ် တစ္ေယာက္ရွာပီးဘလင္" လို.ေတာင္းေရလတ္" ယင္းပိုင္ ၀တၳဴ ကို အစ အဆံုးေျပာျပလိုက္ေတခါ ယင္း၀တၳဴ ကို နားေထာင္နိန္ေရ ထိုကေလေခ် ေလ့ ျပည့္၀န္းမလိမ္စြာတိကုိ ခ်က္ခ်င္း သေဘာေပါက္လားေရလတ္။ ၀တၳဴ အဆံုးမွာ ယင္းကေလေခ်နန္. ကလိန္.ေမေခ် ခ်စ္သူႏွဳစ္ေယာက္ ၀မ္းနည္းဘနာ ဖတ္လို.ငိုကတ္ေတလတ္........ယေက ရင္ရဲစိ ၀တၳဴ နားေထာင္ကတ္ေတ ပရိတ္သတ္ရို. ျပည့္၀န္းမ ကို ဇာလုပ္ဇီခ်င္ပါေလ အၾကံပီးကတ္ပါ................။
အေခ်ခါ နားေထာင္ဖူးခေရ ၀တၳဴကို ျပန္ရီြးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ျပည္တြင္ ျပည္ပေရာက္ ရခိုင္မိဘတိ အနိန္ျဖင့္ ေဒပိုင္ ရခိုင္၀တၳဴေခ်တိ ကို မိမိ ခ်စ္သားေခ် သမီးေခ် တိကို ေျပာျပဘနာ ေပ်ာ္ရြင္ႏိုင္ကတ္ပါဇီ။ ေဒ၀တၳဴတြင္ ယင္းကလိန္.ေမေခ်က ထမင္းခ်က္ျပီးခါ အိမ္က ၾကက္ဖား ၾကီးကို မွာစြာတိလည္းပါ ပါေရ။ မမွတ္မိလို. မရီြးလိုက္ပါ။ သိေရဆိုေက မ်ွ၀ီပီးဇီခ်င္ပါသည္။
ေအးေမာင္(ရင္အံုေတာ္ဓာတ္)
၂၉၊၀၆၊၀၉(၂၀:၂၅)
Friday, 26 June 2009
အဘာသို. စြပ္စဲျခင္း
အဘာ..............
မဟာရ အမွားတစ္ခုကို
အဘာ လုပ္ခဖူးလာ
နာရီ၊အခ်ိန္တိ
တိုလိုက္ေတဘင္
နိတိ တိုလိုက္ေတဘင္
အသက္ ဘ၀ တိ
တိုလိုက္ေတ ဘင္.........။
အဘာ............
လိူင္းကၾကီး
မွန္တိုင္းက ထန္စြာကို
အဘာသိေရ နန္း ......
ဇာဆို ဇာျဖစ္မွန္းမသိေရ
မဟာရ ဒိဒံုး
အေမွာင္ထု ထဲမွာ
သားေခ်ရို.ကို
လက္ခုတ္သီးခတ္ထားစြာ
အဘာသိေရ နန္း ..........။
အဘာ.....
ယင္းသူရို. ကတိစြာ
ဇာေလ....
ယင္းသူရို. အျပံဳးစြာ
ဇာေလ.......
ယင္းသူရို. ခ်စ္ေတဆိုစြာ
ဇာေလ........
ယင္းသူရို. သေဘာထားၾကီး စြာ
ဇာေလ
အဘာ ခ်ေၾကာင္းကပင္
သိေရ ထင္ေရ.................။
ၾကိဳးထက္မွာ
ဘားကစပ္ေက
လူးမက်ေအာင္
ခ်ိန္ရဖို.လား အဘာ.....
ယေက
ေဖာက္ျပန္ေရ
လူတိ လက္က
ရုန္းထြက္ေရ ခါ ၀ါ
အစြာပိုင္ ပ်င္ရဖို. ေရာင္......
ကို. ကိုယ္ကိုကာကြယ္စြာ
မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္လို.
အဘာ ထင္လာ
မဟုတ္ေက အားနည္သူရို.
တာ၀န္လို. အဘာထင္လာ.....။
ေအးေမာင္(ရင္အံုေတာ္ဓာတ္)
၂၅၊၀၆၊၀၉
Sunday, 21 June 2009
လျခမ္းေခ်
အေခ်ခါ..
"လျခမ္းေခ်" ကို
ရာဟုဖမ္းေက
ဘာဘာ ကို ဖက္လို.
ငါ..
ငိုဖူးေရ ....။
လူပ္စိ၊လူပ္စိ နန္.
ရုန္းထြက္နိန္ေရ
"လျခမ္းေခ်" ကို
ၾကည့္လို. ..
ငါ...
၀မ္းနည္ဖူးေရ ...။
ဇြဲသတိၱ အျပည့္နန္.
ရာဟုလက္က လြတ္ေအာင္
ရုန္းထြက္ေတ
"လျခမ္းေခ်" က
ငါ့ ကို ...
သတိၱမီြးဖြားစီဖူးေရ....။
အာကာကို
ေမ်ာ္ၾကည့္ယင္း
ငါမ်က္စိ ေအာက္က
ေပ်ာက္လားခေရ
"လျခမ္းေခ်" ကို
ငါ့ ကို ျပန္ပီးဖို.
ဘာဘာ ကို
ငါ...
ပူဆာဖူးေရ ......။
ရာဟုလက္က
လြတ္က်ပါလတ္ေတ
"လျခမ္းေခ်" သတိၱကို
အားပီးလ်က္
"လျခမ္းေခ်" နန္.အတူ
ငါ....
ျပိဳင္တူ ရယ္ဖူးေရ ....။
အိမ္ျပန္ေရာက္လို.
အိပ္ရာ၀င္ခ်ိန္
အိမ္မက္ထဲမွာ
"လျခမ္းေခ်" နန္.
ငါ..
စကားေျပာဖူေရ.....။
အိမ္မက္ထဲက
"လျခမ္းေခ်" က
ဇြဲမေလ်ာ့ဖို.
သတၱိဟိဖို.
စိတ္ဓာတ္မက်ဖို.
အရံွဳးလံုး၀ မပီးဖို
ငါ့ကို...
အားပီးဖူးေရ ......။
.............
ေအးေမာင္(ရင္အံုေတာ္ဓာတ္)
၂၁၊၀၆၊၀၉(၀၀:၁၆)
Thursday, 18 June 2009
ဆင္ဒေမာ္( ဆင္တက္ေမာ္) ေတာင္ သိုက္
ဆင္ဒေမာ္( ဆင္တက္ေမာ္) ေတာင္ သိုက္
.......................................................
သိုက္ဆရာ ငလံုးေတာင္တစ္ေယာက္ ဒေယာ ကားရားကားရားႏွင့္ တစ္ရြာ၀င္ တစ္ရြာထြက္ႏွင့္ လူငယ္စုေဆာင္းရီးလုပ္နိန္သည္။ သူသည္ စိတ္ထားၾကံ့ခိုင္ ထေထာင္မေမာင္းလူငယ္ အေယာက္ (၂၀) လိုအပ္လ်က္ဟိသည္။အေၾကာင့္မူကား ထို
လူငယ္ေခ်တိကို သူ. သိုက္စာအုပ္ညႊန္ၾကားခ်က္ ဆင္ဒေမာ္ ေတာင္ သိုက္လိုက္ရာတြင္ အသံုးျပဳရန္ျဖစ္သည္။ ဆင္ဒေမာ္ ေတာင္သည္ ပိႏၷဲေခ်ာင္း ရြာႏွင့္ ခ်င္ရြာ ၾကားတြင္ဟိသည္။ ထိုေတာင္သည္ ရဖီးခ်ပ္ေတာက္ အနီး ကြ်ဲကူးျမစ္အစ မွနိန္၍ ပိနၷဲေခ်ာင္း
ကြ်န္းကို ကန္.လန္.ျဖတ္လ်က္ ျမင့္ဂါရြာသစ္ အနီး တြင္အဆံုးသတ္သည္။ ထိုေတာင္စြယ္၊ေတာင္းတန္းမ်ားသည္ ပိႏၷဲေခ်ာင္းကြ်န္သားမ်ား၏ သက္မီြး၀မ္းေက်ာင္းအလုပ္တစ္ခုျဖစ္ေသာ ေတာင္ယာလုပ္ငန္းအတြက္ အသက္သီြးေၾကာမ်ားျဖစ္သည္။
ထိုေတာင္တန္းမ်ားထက္တြင္ ျမတ္စြာဘုရား၏ ဓာတ္ေတာ္မ်ားျဖစ္ေတာ္မူေသာ လွ်ာေသွ်ဓာတ္၊ မာလာဓာတ္ စသျဖင့္ ကိန္း၀ပ္စံပယ္လ်က္ဟိကတ္သည္။ သိုက္ဆရာ ငလံုးေတာင္သည္ ကြ်န္တစ္ကြ်န္းလံုး ကုန္ေအာင္ရွာမွ ထိုလူငယ္(၂၀)ကို စုေဆာင္း
မိေလသည္။ ပဇာေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သိုက္လိုက္ျခင္းအလုပ္သည္ ကံေကာင္းလွ်င္ လရဒတ္ ျဖစ္ႏိုင္ေရပိုင္ ကံမေကာင္းလ်ွင္ အသက္အႏၱရာယ္ၾကံဳရႏိုင္သည္ကို ထိုကြ်န္းက လူငယ္တိ နားလည္ထားကတ္သည္။ ထိုလူငယ္(၂၀)ကို သိုက္ဆရာသည္ သူ.ရို.တာ၀န္
ယူရဖို.အပိုင္းကို စိန္ေျပနေျပ သ်ွင္းျပနိန္သည္။ "မင္းရို.တိ အေသအခ်ာမွတ္ထားကတ္၊ မင္းရို. ေတာင္ထက္ကိုေရာက္စြာနန္. ေအးရမ ေက်ာက္ရဲတိုက္ၾကီးတစ္ခုတိြလိမ့္ေမ၊ ယင္းတိုက္အိမ္ၾကီးမွာ ျပတင္းေပါက္ အေပါက္(၂၀)ဟိေရ။ ျပတင္းေပါက္တစ္ေပါက္
မွာ တစ္ေယာက္က်စီတာ၀န္ယူရဖို.။ ယင္းပိုင္တာ၀န္ယူနိန္ေရခါ ... မင္းရို.ဘက္ကို နတ္သမီးေခ်တိပိုင္ တဗ်င္းလွေရ မမေခ် တိ လာျမဴေဆြကတ္လိမ့္ေမ၊ မင္းရို.လံုး၀ စကားျပန္မေျပာေက့၊ သူရို.ဘားက လက္ေဆာင္တိကိုေလ့ မယူေဂ့" ။ ၊ယင္းပိုင္ အေသ
အခ်ာမွာေလသည္။
လူငယ္ေခ်တိကလည္း ကတိ တိပီးျပီးေနာက္ သူရို.ျခီလွမ္းတိကို ဆင္ဒေမာ္ ေတာင္သို. စတင္ရိြလိုက္ကတ္သည္။ မညုင္းကိုင္းေခ်ာင္းကို ျဖတ္၍ စိမ္းစိုေသာ စပါးျခင္းတိကို ၁ နာရီးခန္. ျဖစ္ေသ်ွာက္ျပီးေနာက္ ဆင္ဒေမာ္ေတာင္သို.ေရာက္
ဟိလီသည္။ သိုက္ဆရာငလံုးေတာင္သည္ ေျမပံုတစ္ေခါက္ၾကည့္လိုက္ ကြမ္းတစ္ရာ စားလိုက္ႏွင့္ ထိုသိုက္ဟိရာသို. လူငယ္တိကို ဦးေဆာင္ေခၚလာသည္။ ေတာင္ထက္သို.အေရာက္ ေနာက္ မိနစ္(၂၀)ခန္.ၾကာလားျပီးေနာက္ ထိုရဲတိုက္ၾကီးကို တိြရေလသည္။
သိုက္ဆရာက တန္းခါးမၾကီးနားအေရာက္ နာမည္မသိေသာ ဂါထာတစ္ပုဒ္ရြက္လိုက္ျပီးေနာက္ တန္းခါးမၾကီး အလိုအေလ်ွာက္ပြင့္က်လာေလသည္။ သိုက္ဆရာ ငလံုးေတာင္္သည္ လူငယ္ေခ်တိကို ျပတင္းေပါက္(၂၀)တြင္ တစ္ေယာက္စီတာ၀န္ခ်ထားလိုက္ျပီး မိမိကမူ အေဆာက္အအံုၾကီး အေနာက္ဘက္ကို ဦးတည္ေသွ်ာက္လားလီသည္။ ကေကာင္းမၾကာလိုက္ အလြန္တစ္ရာမွ ထူးဆန္း၊မီြးၾကိဳင္လွေသာ မမ ကိုယ္သင္းအနံ.တစ္ခု ႏွင့္အတူ နတ္သမီးသမွ်လွပေသာ အပ်ိဳမေခ်တစ္က်ိပ္ အျပံဳးပန္းကိုယ္စီႏွင့္ လူငယ္ေခ်တိဘက္ကို ခ်ဥ္းကပ္လာသည္။ သိုက္ဆရာငလံုးေတာင္၏္ "အေ၀း သတိထားကတ္၊ငါ ေရႊတိ၊ေငြတိကို အထုပ္နန္.ထုတ္နိန္ယာ၊တစ္ခ်က္ေခ်" ဟုေသာအသံသည္ လူငယ္ေခ်တိကို သတိ၀င္စီလိုက္ျပီး လူငယ္ေခ်တိကလည္းစိတ္ခ် ဟုျပန္ေျပာလိုက္သည္။ ထို မမေခ်တိ ေျပာဆိုေသာအသံမ်ားသည္ နတ္ေစာင္းတီးသံပိုင္ နား၀င္ခ်ိဳလွျပီး ဧည့္ခံေသာ အစာအဟာရရို.သည္ ျမင္လိုက္သည္ႏွင့္ လ်ွာရည္ပေပါက္က်စီသည္။ ယေကေလ့ လူငယ္ေခ်မ်ားသည္ သမာဓိကို အာရံုျပဳလ်က္ စိတ္ဓာတ္ၾကံ့ခိုင္ေသာေၾကာင့္ ထိုမမ ေခ်တိ မာယာ ေက်ာ့ကြင္းက လြတ္ကင္းလ်က္ဟိသည္။ ၁၉ ေယာက္ေျမာက္ေသာ လူငယ္ေခ်တိထံမွ တုန္.ျပန္မူတစ္စံုတစ္ရာ မရဟိေသာေၾကာင့္ ထိုအလွမယ္ရို.တိ ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္ဘက္ကို ဦးတည္ေသ်ွာက္လာလီသည္။
" ေမာင္ၾကီးနီေကာင္းပါယင့္လား၊ ေဒမွာ အကြ်န္ညီမေခ် အငယ္ဆံုးကို တစ္ေခါက္ေလာက္ၾကည့္ပါ" စသည္ျဖင့္ မိတ္ဆက္ခ်ဥ္းကပ္လာေလသည္။ ထို မမေခ်တိထဲတြင္ အလွဆံုးျဖစ္ေသာ ထိုမမေခ်ႏွင့္လူငယ္သည္ မ်က္စိတစ္ခ်က္အဆံုခံရျပီးေနာက္ တင္းထားေသာ သမာဓိတိ အရည္ေပ်ာ္လားလီသည္။ ထိုမမေခ်က ထိုလူငယ္ေခ် အပါးသို.တိုးကတ္လာျပီး စကားစျမည္ေျပာေလသည္။"ေမာင္ၾကီး ၊ မဟုတ္စြာတိကို လုပ္မနိန္ပါေဂ့။ ေမာင္ၾကီးပိုင္ စိတ္ေကာင္းႏွလံုးေကာင္ဟိေရ လူတစ္ေယာက္က ေဒပိုင္စြာတိကို မလုပ္သင့္ပါ။ ညီမေခ် ေမာင္ၾကီးကို ျမင္ျမင္ခ်င္းစြဲလမ္းမိလို. ေဒပိုင္ေျပာစြာပါ။ ေမာင္ၾကီးရာသေဘာတူေရဆိုေက ႏွမေခ်နန္.ေမာင္ၾကီးတသက္လံုး အတူနိန္ႏိုင္ပါေရ" စသျဖင့္ သီြးေဆာင္ဖ်ားေယာင္းလီသည္။ ထိုလူငယ္ေလ့ စိတ္ညြတ္ပါလတ္လ်က္"ႏွမေခ်ပိုင္ အလွမ်ိဳးေမာင္ၾကီးဘ၀မွာ တစ္ခါေလ့ မျမင္ဖူးပါ" ယင္းပိုင္ျပန္ေျပာမိလီသည္။ ယင္းေနာက္ထို မမေခ်က" ေမာင္ၾကီး အကြ်န္. ကိုပိုင္ဆိုင္သ်ွင္ေက၊အကြ်န္.နန္. အတူနိန္ခ်င္ေရ ဆိုေက ေဒပတီေခ်ကို လိုင္ မွာဆြဲလိုက္ပါ။ ေမာင္ၾကီးပိုင္ဆိုင္ခ်င္စြာတိ အားလံုးျပည့္လားပါလိမ့္ေမ" ဟုေျပာလ်က္ ထိုပတီးကို လွမ္းပီးေလသည္။ထိုလူငယ္သည္ သိုက္ဆရာ ငလံုးေတာင္၏ မယူေဂ့ ဟုေသာ အသံကုိ အလွပလွ မၾကားႏိုင္ဘဲ ထိုမမေခ်၏ အျပံဳးတိၾကား ဖေယာင္းတိုင္ပိုင္ အရည္ေပ်ာ္က်လားလီသည္။ ထိုလူငယ္သည္ ပတီးကို လိုင္ဘင္း၌ စြတ္လိုက္သည္ႏွင့္ အလြန္ၾကီးမားေသာ ရီလံုးၾကီးမ်ား ျပတင္းေပါက္တိက ၀င္ေရာက္လာကတ္ျပီး ေတာင္တစ္ခုလံုး ရီျပင္ၾကီးအျဖစ္သို.ေျပာင္းလဲလားလီသည္။ သိုက္ဆရာႏွင့္ ထိုလူငယ္ ရို.သည္ ကမ္းမျမင္ေသာ ထိုရီျပင္က်ယ္ၾကီးတြင္ မိနစ္ ၂၀ မ်ွေဇာႏွင့္ကူးခတ္ျပီးေနာက္ ကေကာင္းေညာင္းလာတက္ျပီး သီေဘးႏွင့္ရင္ဆိုင္နိန္ကတ္ရလီသည္။
ဆလီဖက္ရန္ရြာမွ ကုလားတစ္စုသည္ ဆင္ဒေမာ္ ရြာတြင္ ဆန္ေရာင္းရန္ ထိုေတာင္သို. ျဖတ္ေက်ာ္လာကတ္လီသည္။ ထိုကုလားမ်ားသည္ နျခင္းေၾကာင္ေတာင္ ေတာင္ထက္၌ ရီကူးနိန္ေသာ ထိုလူ ၂၁ ေယာက္အား ျမင္ေသာ္ ဆို.ေအာင္ရယ္ကတ္လ်က္၊ ပါးစ မွလည္း "လူရို. ၾကည့္ခ်က္..ဟဟဟဟ... ရခိုင္ဆားတိ ေတာင္ထက္မွာ နျခင္းတေတာင္ရီကူးနိန္ကတ္ေတ၊ ကေကာင္းရွဳး ေရကာ ေဟဆူရို." ဟုေအာ္ေျပာလိုက္လီသည္။ ထိုအသံေၾကာင့္ သိုက္ဆရာ ႏွင့္ လူငယ္တိ သတိျပန္၀င္လာလ်က္ ရီမ်ားလည္ အလိုအေလ်ာက္ ေပ်ာက္ကြယ္လားလီသည္။ သီြးရဲရဲ၊သံရဲရဲ ႏွင့္ အသက္ေဘးမွ အင္ဒန္ေခ်ရာ လြတ္လားခေသာ ထိုလူ(၂၁) ၏ စိတ္ခံစားမူ အတိြအၾကံဳကို ထိုကုလားတိ နားလည္ႏိုင္မည္မဟုတ္ပါ။
ေအးေမာင္(ရင္အံုေတာ္ဓာတ္)
၁၈၊၀၆၊၀၉( ၂၀:၅၄)
